Voor mijn fotoprojectje waar ik snel meer van zal laten weten ben ik opzoek naar de mooiste plekken in Nederland.

En daar heb ik jullie hulp bij nodig, hoewel ik in veel plaatsen in Nederland & Belgie ben geweest heb ik waarschijnlijk de mooiste plekjes of zelfs wel de mooiste stadjes of dorpjes gemist. Wat vind jij het mooiste plekje bij jou in de buurt? En waarom? En nog belangrijker; waar is het ergens? Met jullie hulp ga ik proberen die plekken en plaatsen op de foto te zetten.

Vermoedens van mooie plekken zijn ook welkom, als je iets hebt 'van horen zeggen', dan wil ik best eens gaan kijken of het echt zo mooi is als dat er gezegd wordt.

Reageer hieronder of op Facebook of Twitter. Dankjewel alvast!

Je kan zeggen wat je wilt, maar ik denk dat ik toch wel kan zeggen dat iedereen ter wereld op een bepaalde manier leeft voor erkenning. Erkenning van je baas dat je je werk goed doet, erkenning van je vriendin dat je een lekkere piemel hebt, en erkenning van de mensen waarvoor jij zojuist gekookt hebt. Daar doe je het voor, mensen die zeggen dat jij iets goeds hebt gedaan. Zoiets is goed voor je 'ego' en geeft je moed/energie/hoop/geluk voor de volgende keer dat jij iets gaat doen. Dit lijkt me allemaal vrij logisch, ik leef er ook voor.
Maar, Rens, we leven in 2011 en de wereld is veranderd door iets wat we met zijn allen 'social media' noemen, en dat zorgt ervoor dat we zeer persoonlijke dingen kunnen delen met al onze vrienden/vage kennisse/scharrels/oud schooljuffrouwen etc. etc. En ja, ik doe er ook aan mee.
Ik heb een twitter een facebook een hyves en een myspace account. En op die dingen vertel ik waar ik ben geweest, en soms ook met wie, en soms deel ik een gedachtegang die op dat moment door mijn grote ronde hoofd raast. En ja, ik hoop dan dat mensen reageren, of respecteren, of 'liken' , anders zou ik dat toch niet online zetten?
Tot zover nog steeds een vrij logisch verhaal denk ik, maar nu komt de kronkel die al enkele maanden dwars zit in mijn hoofd:

Stel, ik kook voor 12 mensen mijn specialiteit (broodje hamburger met gebakken uien, champignons en geraspte kaas) en die mensen vinden het allemaal lekker, dan zullen ze tegen mij zeggen dat ik erg lekker gekookt heb. Toppie, erkenning, daar doen we het voor (zie boven voor het geval je eroverheen gelezen hebt) MAAR als ik dezelfde avond bij een benzinepomp een oud klasgenootje tegenkom, dan ga ik toch niet vertellen aan hem dat ik broodjes hamburger heb gebakken voor 12 man en dat ze het 1 voor 1 (met naam en toenaam) keilekker vonden en dat ze zeiden dat ik een goede kok was?

Begrijp je waar ik heen wil? Het kan mij geen ene fuck interesseren dat @janlul een leuke tijd heeft gehad op het feestje wat jij gegeven hebt? misschien is @janlul wel een psychotische callcentermedewerker waarvan ik bij voorbaat al niks mee te maken wil hebben. En daardoor zou ik dan A. het gevoel moeten krijgen dat ik een keivet feest heb gemist of B dat jij de beste feesten in town geeft terwijl ik als ik dat echt zou willen weten toch gewoon wel aanwezig geweest zou zijn?

Nu zullen er ongetwijfeld sjaakies zijn die zoiets hebben van gast, delete je twitter account en ga lekker in jouw houten hokje in de tuin zitten en val ons niet lastig met je gehaat op die mensen, laat ze toch lekker als ze dat willen.

Oké , wil ik best doen. Maar op een of andere heldhaftige manier wil ik bewijzen dat het niet goed is voor mensen, dat er iets fout zit in de beredenering van het krijgen van de props op twitter. Het stelt zo weinig voor namelijk als je het mij vraagt. Even voor de duidelijkheid, een keer een retweet van iemand die je complimenteerd (over een show of een track etc.) vind ik totaal niet iritant, je laat zien dat iemand het erkent. Waar het mij om gaat zijn de mensen die gewoon alles met hun naam erin retweeten. WAAROM? Laten we zeggen dat we al ruim 15 jaar in een maatschappij leven met goedwerkend internet met de bijbehorende communicatie technieken, wie kent ICQ nog, of CU2 ? En dat we in die tijd prima hebben kunnen leven zonder twitter (en de daarbij horende complimenten) , ik ook.

Maar waarom is daar nu ineens die (vanuit mijn perspectief ) ongekende drang naar er en herkenning? De drang die ervoor zorgt dat je zodra jij je naam ziet in combinatie met iets wat jij goed gedaan zou hebben gelijk die retweet knop indrukt. Bij sommige mensen lijkt het soms wel schaamteloze lelijke reclame, net als op de voetbalshirts van teams uit de franse voetbalcompetitie.
Totaal overbodig en bovenal, jaja daar komt ie, het maakt het traditionele (jij dus in dit geval als je je aangesproken voelt door mijn tirade over overmatig dingen met jouw naam erin retweeten) gewoon minder mooi. En dat is zo jammer! Er zijn mensen die ik gewoon half ken (van een feestje of zo) en die ik normaal gesproken zorgeloos zou begroeten, het standaard praatje mee zou maken en waar ik gewoon een goede avond mee zou hebben. Maar nu volgen wij elkaar, op twitter. En nu weet ik, dat die persoon het programma haat waar ik zo graag naar kijk, en dat die persoon met heel veel spelfouten typt (ja daar stoor ik me aan, sorry mijn probleem ik zal je er zelden op aanvallen behalve als je @chinobreda bent, hij weet zelf, shit was een grapje met een serieuze knipoog)

Het haalt een stukje van de charme van het leven weg. Zo volg ik sinds kort iemand van mijn middelbare school op twitter die ik al 6 jaar niet heb gezien. Nu lees ik wat die persoon dagelijks doet, best leuk maar voor hetzelfde geld kom ik haar tegen in een schoenenreus in Goes, dat is toch ziek? Dat is in mijn optiek een beetje het leven. Daarom houd ik ook van weddenschapjes, zoals: als jij dat lege blikje in die regenpijp gooit krijg jij een maaltijd van de sparerib express van mij. Hele kleine kans dat het lukt, maar als het lukt wint de wonderlijke waarheid het van mijn gezonde verstand en eet die persoon vrij verassend spareribs die avond terwijl hij eigenlijk rode kool bij zijn moeder zou gaan eten.

Ok, zeg je dan, dat is dan vanuit jou gezien een nadeeltje van twitter en in dat geval moet je die peroon dan maar unfollowen. Wil ik best doen, maar we leven inmiddels ook al weer in een cultuur waarin mensen gaan zeggen: ouwe wolla waarom heb jij mij geunfollowed? En ik wil niet eens aan die persoon gaan vertellen dat ik hem iritant vind op twitter want in het 'echt' ben ik gewoon cool met die persoon.

Ik kan zo nog wel even doorgaan, over het feit dat er bekende nederlanders! zijn die alles retweeten waar hun naam in voorkomt (totaal overbodig, mensen weten wie je bent en wat je doet, 46 mensen die jouw clip wreed vinden kunnen mijn harige anuspoort likken) En over mensen die ook een keer iets groots gaan doen die dan meteen alles gaan retweeten om te laten zien dat ze daar mee bezig zijn zodat mensen weten dat ook zij iets tofs doen in hun niet al te ingewikkelde leven, of over mensen die elke felicitatie retweeten met een <- thanks! erachter. C'mon son ik weet dat je jarig bent en je kan ook repyl-en. of je wilt de wereld laten zien dat @prinsclaus jou feliciteerd, en dat je dat heel tof vind. Sommige mensen vinden het een fijne manier om te antwoorden en retweeten het onbewust. In zo'n geval interpreteer ik het gewoon verkeerd.

Maar ik denk dat ik wel even klaar ben voor nu. Ten slote wil ik nog even zeggen dat ik dit in wordpad typ en dat alles zo recht vanuit mijn hoofd/hart komt waardoor ik misschien een spelfout over het hoofd zie, al probeer ik het wel spelfoutloos te houden natuurlijk. Als je me daar nou op probeert te pakken mag je van mij mijn timeline gaan doorspitten totdat je 15 spelfouten hebt gevonden, dan krijg je een Bigtasty van me.

Het echte leven en het twitter leven.

Als je nou graag hierover met mij wilt discussiëren, dan doen we dat onder genot van een pilsener, in het echte leven.

Liefs,

@gvrens = Rens Rodolf.

Het gaat jullie goed.

En als ik zo mijn vorige berichten teruglees komt hij daarin niet eens echt naar voren. Ik heb veel auto's proefgereden, en uiteindelijk heb ik als laatste de Volkswagen Golf VI GTI proefgereden, met die proefrit was ik meteen verkocht. Hij is in lease wat duurder dan de rest, vooral vanwege zijn 25% bijtelling. Maar na lang nadenken - meer dan een maand - en rekenen heb ik besloten om toch de GTI te bestellen.

In de kleur Carbon Steel Grey, niet te opvallend, maar wel erg mooi vind ik zelf. De keuze is voor de GTI gevallen omdat het een complete auto is, die ook nog eens een leuk vermogen heeft voor een nette prijs. Met de BMW 118i,de Golf DSG TSI & de Alfa Romeo Giulietta zat ik al snel rond de 38000,- euro voor een auto terwijl de GTI compleet wordt geleverd voor rond de 33000,- euro.

Daarnaast is het ook zo dat met mijn kilometrage de auto waarschijnlijk weer maar twee jaar meegaat en ik tegen die tijd een auto ga zoeken waarmee ik kan besparen.

Ik kies nu nog even de fun voor de komende tijd, en dat gaat met de GTI zeker lukken!

We beginnen dus met vandaag, op dit moment ben ik me aan het richten op de VW Golf TSI DSG en de BMW 118i. De BMW is het meest reële optie vanwege de aantrekkelijk pakketten die daar nu op beschikbaar zijn. Zo wordt hij geleverd met lederen bekleding op de BMW sportstoelen. Dat is erg aantrekkelijk omdat de auto dan écht compleet is. Het voordeel van de VW is dat hij wordt geleverd met een 7-traps automaat die het rijden erg prettig maakt. Ook deze is uiteraard redelijk compleet, maar niet op hetzelfde niveau als bij de BMW.

De Golf GTI is een heerlijke auto, na mijn proefrit was ik eigenlijk meteen verkocht en heb ik alles in orde gebracht om hem te gaan bestellen. Toen kreeg ik de leaseprijs binnen, in eerste instantie leek deze ook wel mee te vallen. Alleen na het naberekenen ging dit wel erg veel extra kosten op maandelijkse basis. Op jaarlijkse basis komt dit neer op 3 keer een leuke vakantie naar de Dominicaanse Republiek bijvoorbeeld.  Dit is helaas teveel geld voor mij om uit te geven aan een vakantie.

Ongeveer hetzelfde geldt voor de Seat Ibiza Cupra. Een leuk autootje, en de prijs is netjes. Alleen hierbij speelt het ontzettend hoge brandstofvoorschot in de leaseprijs erg mee. Dit maakt deze auto eigenlijk onbetaalbaar in lease, zeker in combinatie met het formaat van de auto wat ook niet erg riant is is deze auto helaas snel afgevallen. De proefrit was overigens wel erg geslaagd.  Waar ik Adrie Jonk bv uit Purmerend nog hartelijk voor wil bedanken.

De eerste auto waar ik - in deze periode - een proefrit in heb gemaakt was de Alfa Romeo Giulietta. De Giulietta rijdt erg prettig, ligt goed op de weg en heeft een mooi DNA systeem waarmee het weggedrag aan te passen is. Helaas is de Alfa Romeo vanwege de lage restwaarde absoluut niet voordelig in de lease, dus ook deze is al redelijk snel weer afgevallen.

Zoals je ziet heb ik veel opties overwogen en zit ik nu duidelijk in de 20% bijtellingscategorie waardoor ik een leuke auto voor een mooi tarief kan leasen. Ik hoop dat ik deze week mijn beslissing kan maken en volgende week kan gaan bestellen!

http://www.youtube.com/watch?v=qValIpJ0Qp4

Ik zat overigens op het Viva Wyndham Dominicus Beach resort. Een erg mooie locatie!

Dus, de kilometer stand op dit moment zit rond de 125000 kilometer. De auto moet eruit bij de 160000 kilometer en met een gemiddelde van zo'n 7500 kilometer per maand (pure gok, het zou ook wat meer kunnen zijn) betekent dat dat het nooit meer lang gaat duren voordat ik een nieuwe auto moet/mag gaan bestellen.

En dat is moeilijk! Er is zoveel keuze.. Hier komen ze, één voor één;

Mijn eerste keuze vanwege de liefde voor de Megane is de Renault Megane RS.
De Megane RS is een sportauto pur sang, met 250 pk op de voorwielen begrijp je dat hij ook wel lekker vooruit komt. Hij wint het net niet van een Porsche Boxter op het circuit, en dat zegt veel vind ik. Het enige nadeel daarbij is dat hij niet zuinig is, wat betekent dat de brandstofkosten erg hoog zijn. Met zijn vanafprijs van 31990,- euro is hij ook meteen het duurste van mijn shortlist. Ik ben bang dat de Megane RS uiteindelijk te duur zal worden, maar dat ga ik eerst maar eens berekenen.

De tweede optie zit erg dichtbij de RS, en nog dichterbij mijn auto, is de Renault Megane Coupe GT.
Er zijn maar een paar verschillen tussen mijn huidige auto en de GT.

Zo heeft de GT een kleine facelift gehad waardoor de grote grijze luchthappers verdwenen zijn, en heeft deze een mooie diffuser aan de achterkant gekregen wat sportiviteit uitstraalt. De GT is verkrijgbaar met verschillende motoren, maar mijn voorkeur zou uitgaan naar de 2 Liter turbo. Deze komt met 180 pk. Met zijn vanafprijs van 27490,- euro is deze ook meteen stuk beter betaalbaar.

Maar om niet meteen bij Renault te blijven hangen, want dat zou eigenlijk ook best wel saai zijn, zijn er nog veel meer opties! Wat te denken bijvoorbeeld van de Seat Ibiza Cupra Bocanegra? Een hele mond vol voor een relatief klein autootje.

Met zijn 1.4 Turbo met 180 pk is het een vlotte auto, zeker in combinatie met de DSG automatische versnellingsbak. Heerlijk lijkt me dat, filerijden met de DSG automaat! Maar ook op de leukere wegen is een DSG automaat met zijn flippers achter het stuur volgens mij wel een prettige rijgenoot. Met zijn vanafprijs van 26723,- euro is hij ook erg goed betaalbaar, zeker voor zo'n sportief autootje als deze.

Tot zover zijn alle bovenstaande opties allemaal 25% auto's, dat wil zeggen dat ik over deze auto's in de lease 25% bijtelling betaal over de cataloguswaarde per jaar. Dat is de duurste categorie. Steeds meer merken komen tegenwoordig met 20% auto's, en de hybride's vallen in de 14% bijtellingsregel. Hybride trekt mij niet echt aan, dus die sla ik over in mijn shortlist.

Leuke 20% auto's zijn de volgende;

De Volkswagen Polo GTI, ook deze auto wordt geleverd met een 1.4 Turbo motor met 180 pk. Echter komt deze uit op 139 gram/km op de CO2 meter, waardoor hij met 1 gram onder de 25% bijtellingsgrens zit en dus 20% is. Met zijn vanafprijs van 23690,- euro is hij ook erg goedkoop voor een dergelijke uitvoering (overigens ook met DSG!). Het nadeel van de Polo is natuurlijk dat hij wel klein is. Hoewel hij in de loop der jaren een stuk groter is geworden dan hij was, is de Polo wel de kleinste auto in de shortlist.

Hierdoor zit de Volkswagen Polo GTI wel in 6,9 seconden op de 100. Want doordat hij klein is, is hij natuurlijk ook een stuk lichter. Ik vind het een mooie auto!  De Polo heeft natuurlijk ook nog een grote broer;

De Volkwagen Golf. Ook deze wordt geleverd met dezelfde 1.4 turbo, maar dan met 20 pk minder. Deze heeft namelijk 160 pk. In combinatie met de DSG automaat (die ik dus graag zou willen hebben) is deze er in een wat luxere uitvoering (de Highline) vanaf 29790,- euro . Nogal een prijsverschil! De Golf is wel wat beter aangekleed dan de Polo, maar ik vind het prijsverschil nogal opvallend.

Wat  ik zelf een groot nadeel vind van de VW Golf, is dat het eigenlijk een hele saaie auto is. Helaas net zoals vele auto's in de VAG groep.

Zo heb je ook de Seat Leon nog, deze is helaas niet te krijgen met de bekende 1.4 Turbo waardoor hij alleen met een 1.* Turbo te krijgen is als je een beetje vlotte versie wilt hebben, en die is dan weer geen 20% maar 25%. Dat vind ik erg jammer want de Leon is wel een mooie auto om te zien. En de prijzen zijn ook aantrekkelijk te noemen.

De laatste auto in deze shortlist is een auto die ik gisteren pas heb ontdekt, en dit is eigenlijk ook meteen een instant favorietje; De Alfa Romeo Giulietta. Deze Alfa Romeo is niet alleen erg mooi, maar heeft ook een moderne motortechniek met een 1.4 Turbo met 170 pk. En dat in de 20% categorie!

Ik was voorheen nooit zo'n fan van Alfa Romeo, maar dit is naar mijn mening wel een erg mooi ontwerp. Ook het interieur is erg mooi. Ik ben heel benieuwd hoe hij rijdt. De vanafprijs van de Giulietta is 26950,- euro, en als ik het goed heb begrepen is hij dan al aardig aangekleed.

Dus nu ga ik kijken welke ik weg kan strepen van het lijstje.. Mocht je rij-impressies hebben, of nog meer ideeën, dan hoor ik dat graag! Reageer via twitter op @Barend of laat gewoon hier beneden een reactie achter!

Nog wat stats trouwens:

• Totaal gereden: 4483 km
• 74,5 km/h gemiddeld
• 9,0 Liter per 100 km
• 405,2 Liter brandstof verbruikt

Omdat ik dit keer weinig zin heb er om er veel woorden aan vuil te maken hieronder wat fotootjes voor een kleine sfeerimpressie.

Klik wel de foto's even aan voor een betere weergave, want zo in het log zijn ze over vervormd of een stuk kleiner, of ze missen een stuk.

De dood.. Eigenlijk iets waar je het niet snel over hebt als je nog leeft en niemand in je omgeving hebt die onlangs is gestorven. Toch kwam het onderwerp vorige week bij mij en mijn collega's ineens ter sprake, tijdens de lunch nog wel.

De dood brengt in de wereld vooral veel verdriet, logisch als er iemand waarom je geeft er ineens niet meer is. Of misschien wel als je weer eens op het nieuws ziet dat er weer een nieuwe ziekte is uitgebroken, dat de kindersterfte in Afrika hoger is dan ooit, of dat een Tsunami een hele hoop mensen behalve dakloos heeft gemaakt ook dood heeft gemaakt.

Ik heb de dood enkele jaren geleden pas voor het eerst echt bewust meegemaakt. De vader van mijn exvriendin (toen nog vriendin) is op te jonge leeftijd overleden. In mijn jeugd ben ik ook een opa verloren aan de dood, maar toen was ik te jong om dat bewust mee te maken, dat heeft ook nooit echt iets met me gedaan. Het overlijden van mijn schoonvader des te meer.

Dat heeft me ook wel aan het denken gezet.. Wat als ik dood ga? Wat gaan mensen doen, wat gaan ze niet doen, weten ze wat ik zou willen? De dag dat ik dood kan gaan kan vandaag zijn, het kan ook over zestig jaar jaar. Je weet het nooit, een ongeluk zit in een klein hoekje, sterker nog, het hoeft niet eens een ongeluk te zijn. Niet dat ik denk dat iemand mij wil vermoorden, maar toch, je weet het nooit.

Wat ik eigenlijk gewoon wil zeggen, dat mocht ik dood gaan, en jullie weten niet wat ik heb ervaren in mijn leven tot het moment van schrijven (en uiteraard daarna) dan hoop ik dat het duidelijk is dat ik iedere dag geniet van mijn leven. Dat is ook wel duidelijk denk ik, ik reis veel, probeer zoveel mogelijk tijd met vrienden te besteden, probeer zoveel mogelijk leuke dingen te doen en geniet van iedere dag. Sommige mensen reageren jaloers op mijn reisjes, of op mijn auto, of op al die gadgets die ik heb. Anderen verklaren me voor gek dat ik zoveel in de auto zit, dat ik 'zomaar' naar Zweden ga voor een weekendje of dat ik weer een nieuwe gadget koop. Voor mij zijn dat juist mijn bewuste keuzes, ik ben vroeg van school van afgegaan, en ben dus vroeg begonnen met fulltime werken. Hierdoor heb ik veel meer vrijheid gekregen dan ik had met school. En van die vrijheid (uiteraard ook financieel) kan ik doen wat ik leuk vind.

En dat is het belangrijkste ding van mijn leven; doen wat ik leuk vind. Ik ga met plezier naar mijn werk, ik heb nog goed contact met mijn ex-vriendin, ga zomaar ergens naartoe als ik daar zin in heb, ik heb een hoop goede vrienden, ik rij een mooie auto, en af en toe verveel ik me gelukkig ook nog eens.

Om meteen het verhaal nog iets persoonlijker te maken, wil ik graag dat jullie weten dat ik geen saaie kerkdienst wil hebben waar een cdtje aanstaat (en dan nog op repeat ook..) met wat nummers erop die ik misschien wel leuk vond. Degene die dicht bij mij staan weten wat ik leuk vind, draai dat dan! Met al die muzikale personen in mijn vriendenkring moet dat toch geen probleem zijn. En dan niet in een kerk, ik heb niets met de kerk, ik vind dat kille gebouwen die een religie uitstralen die ik nooit heb gehad en waarschijnlijk ook nooit zal hebben. Zoek een leuke, mooie locatie uit! Maak er een klein feestje van. Uiteraard zal er getreurd worden (mooie aanname ja.), maar vier dat ik mijn leven heb gevierd en altijd zal blijven vieren.

Tot de dood daar is. Ooit.

p.s. Voor de lezers die nu ineens bang worden, dat is nergens voor nodig hoor. Dit verhaal (maar dan stukken uitgebreider) was vorige week in me opgekomen en ik wou het toch graag met jullie delen.

En ook mijn plannen zijn grotendeels gelukt, ik heb een rondreis door Noorwegen gemaakt. Hierdoor heb ik eindelijk Oslo gezien, en ben vanaf daar naar Stavanger gereden wat ook een erg mooie stad is. Vanuit Sunde Bru (waar de vriendin van mijn reisgenoot woont) is het nog geen 4 uur rijden naar Oslo, dus dat was dan ook de eerste bestemming. Een hostel was snel gevonden, namelijk het Anker Hostel, voor 700,- NOK (+/- 90,- euro vanwege de lage euro) had ik daar een eigen kamer met eigen badkamer. In Oslo heb ik eigenlijk eerlijk gezegd weinig gezien, ik ben naar de 'nieuwe haven' (Stranden genoemd) geweest, een modern stukje Oslo met dure restaurants, dure jachten en leuke koffietentjes. Een heerlijke omgeving om lekker tot rust te komen in de drukte van Oslo. Daar ging de tijd lekker snel, en zelfs zo snel dat dat mij een parkeerboete van 700,- NOK (nog steeds 90,- euro) opleverde omdat ik 4 minuten te laat terug was bij mijn auto.

's Avonds bij het Hostel ben ik een Nederlandse jongedame tegengekomen die haar bus naar Rysstad had gemist die avond. Ze ging vrijwilligerswerk doen bij Rysstad op een camping genaamd Brokkestoylen . Omdat ik toch meer het land zou willen zien heb ik het voorstel gedaan om haar naar Rysstad te brengen, vanaf Oslo gezien maar 300 kilometer dus ver is het niet zou je zeggen. Uiteindelijk duurde de reis 5 uur, gelukkig volledig de moeite waard. Je gaat van een heuvelig landschap door een tunnel heen en komt ineens midden in een gigantisch dal terecht waar je alleen maar bomen ziet. Rysstad ligt centraal in het zuidelijke deel van Noorwegen, je gaat dus dwars door het land heen richting de westkust.

Maar het mooiste deel van de reis komt eigenlijk pas na Rysstad. Nadat ik mijn tijdelijke reisgenote daar had afgezet ben ik rechtstreeks richting Stavanger gereden. Nouja, rechtstreeks, ik heb een kleine detour gemaakt door naar "Lysebotn" te rijden.. Dwars door een geweldig mooi gebied heen naar de ferry naar Stavanger. Helaas ging die maar twee keer per dag waarvoor ik weer terugmoest.. Maar dat waren wel 60 indrukwekkende kilometers door een besneeuwd gebied wat vol met grote rotsen ligt.

Daarna verder binnendoor dus naar Stavanger.. Je rijdt langs gigantische meren met aan beide zijde gigantische bergen erlangs over weggetjes waar je liever geen vrachtwagens tegenkomt maar ze toch tegenkomt. Uiteindelijk 's avonds in het Stavanger Bed & Breakfast geslapen na een biertje op een terrasje aan de haven te hebben gedronken á 8 euro.

Stavanger zelf is een leuke stad aan de oostkust van Noorwegen waardoor ik eindelijk eens een echte zonsondergang kon zien in Noorwegen. Jammer dat het al te lang licht bleef om het noorderlicht/poollicht te zien. Maar dat is ook meteen een goede reden om van de winter weer eens terug te gaan. Wat er ook in de buurt van Stavanger ligt is de Preikestolen, of ook wel de Pulpit Rock.

De Preikestolen is een klif van het Lysefjord met een (natuurlijk) platform van ongeveer 25 bij 25 meter op 605 meter recht boven het water van het fjord. Na zo'n 2,5 uur naar boven 'lopen' (dat viel nog best tegen) ben je boven en kun je genieten van een geweldig uitzicht over het fjord heen. Absoluut de moeite waard om te doen als je daar een keer in de buurt bent.

Na deze beklimming zat mijn rondreisje erop, alleen de terugreis moest nog gedaan worden. Aangezien er file stond op de snelweg ben ik wederom binnendoor gegaan. Dat was een lange maar wederom erg mooie weg terug. En dankzij een speelse Noorse BMW is het toch nog voor 2,5 uur gezellig geweest op het rustige Noorse wegennet.

Volgende keer wil ik eens naar het hoge noorden.. Maar dat komt ooit nog wel een keer.

Foto's zijn uiteraard te vinden op Flickr.

Nog wat stats trouwens:

• Totaal gereden kilometers: 4338,5 km
• Gemiddelde snelheid: 77,8 km/h
• Verbruik: 8,9 Liter per 100 km
• 388,5 Liter brandstof verbruikt